ابزار هدایت به بالای صفحه

مطالبي از سراسر اينترنت
صفحه اول تماس با ما RSS                     قالب وبلاگ
  
مطالبي از سراسر اينترنت
هر چي دلت بخواد هست.

یکی از سوال‌هایی که ممکن است برای شما خصوصا اگر یک گیمر و یا علاقمند و پیگیر مشاهده فیلم‌های سینمایی باشید، پیش بیاید این است که واقعا مغز انسان تا چند فریم بر ثانیه را درک خواهد کرد؟

eye

پاسخ به این سوال که آیا واقعا نرخ فریم‌های بالاتر از 60 عدد بر ثانیه قابل درک توسط حس بینایی انسان هستند قدری پیچیده است چرا که توانایی مغز انسان بسیار فراتر از آن است که بتوانیم دقیقا از عملکرد نهفته میان میلیاردها سلول عصبی و ارتباط بین آن ها مطلع شویم. بنابراین پاسخ ما به سوال مطرح شده در این مقاله که احتمالا پرسش اکثر شما خوانندگان نیز باشد، بر اساس یافته‌های علمی و شواهد تجربی خواهد بود.

frame per second

برای اولین بار که صنعت ساخت فیلم حیات خود را آغاز نمود، معمولا فیلم‌ها با نرخ 18 فریم بر ثانیه به نمایش در می‌آمدند که بعدها با پیشرفت تجهیزات و بررسی‌های گسترده در حوزه نحوه نمایش فیلم‌های سینمایی، سرعت نمایش فریم‌ها به استاندارد 24 فریم بر ثانیه رسید که تا این لحظه تقریبا در اکثر فیلم‌های سینمایی پابرجا است. این مساله تنها در فیلم‌های سینمایی و هر ویدئوی دیگر خلاصه نشده و به هر نوع تصویر متحرک نمایش داده شده توسط یک منبع نوری یا نمایشگر همچون بازی‌های رایانه‌ای، انیمیشن‌ها، تصاویر متحرک، لامپ‌هایی که با برق شهری کار می‌کنند و… ارتباط دارد. مسلما اگر شما یک گیمر PC باشید، به خوبی تفاوت بین فریم‌های نمایش داده شده را احساس خواهید کرد و از انجام بازی‌ در نرخ 60 فریم بر ثانیه لذت بیشتری نسبت به فریم‌های کم‌تر خواهید برد. حالا فرض کنید یک نمایشگر 120 هرتز در اختیار دارید و کارت گرافیک شما تا 120 فریم بر ثانیه را پردازش و به نمایش در آورد. در نگاه اول ممکن است تشخیص تفاوت میان نمایشگر 60 هرتزی که در حال نمایش 60 فریم بر ثانیه است، با نمایشگر 120 هرتزی که در حال نمایش 120 هرتز می باشد کمی سخت باشد، اما اگر کمی دقت کنید تفاوت را مشاهده خواهید کرد و همین وضعیت را برای یک نمایشگر 120 و 200 هرتز نیز در نظر بگیرید، مجدادا تفاوت هر چند به سختی، اما قابل تشخیص است.

fps

واقعیت چیست؟ آیا چشم و مغز انسان توان درک فریم‌های بیش از 60 را دارد؟ در پاسخ به این سوال می‌توان این طور بیان کرد که بلی چشم  انسان با هماهنگی بخش بینایی مغز خواهد توانست تفاوت میان فریم‌های بیش از 60 را تشخیص دهد اما این میزان تفاوت به حدی برای چشم انسان ناچیز به نظر می‌رسد که عملا نرخ فریم‌های بالاتر از 60 عدد در هر ثانیه غیر قابل فهم به نظر می‌رسند. جالب است بدانید که طبق تحقیقات دانشمندان و ثبت نوار Electroencephalogram که به اختصار EEG نامیده می‌شود، مغز انسان تنها تا 13 فریم بر ثانیه را درک می‌کند و مقادیر بالاتر از آن غیر قابل درک خواهند بود! البته اشتباه نکنید، درست است که انسان می‌تواند حتی تفاوت فریم ریت بیش از 60 را نیز تشخیص دهد، اما این به معنای آن نیست که شما واقعا همه‌ی فریم‌ها را درک می‌کنید. به بیانی دیگر حداکثر تا مرز 13 عکس بر ثانیه شما با دیدن تصاویری که مرتبط و به دنبال هم هستند، می‌توانید مجزا بودن این تصاویر را از یکدیگر تشخیص دهید و مغز شما فریب نمی‌خورد. اما پس از حداکثر 13 عکس بر ثانیه سیستم عصبی شما تصور می‌کند که تصاویر ذکر شده به صورت پیوسته به هم هستند، هر چند تا قبل از رسیدن به 60 عکس در ثانیه می‌توان مکث‌های بین تصاویر را به خوبی درک کرد. بنابراین زمانی که نرخ فریم از 13 عدد در ثانیه تجاوز می‌کند، احساس تماشای فیلم در مغز القا می‌شود که با افزایش این رقم حس واقعی بودن تصاویر نمایش داده شده بیشتر می‌شود.

frame-per-second_01

شاید برای شما این ابهام ایجاد شود که تفاوت میان نرخ تازه سازی تصویر و فریم ریت در چیست و ایا این دو با یکدیگر یکسان هستند؟ در واقع نرخ تازه سازی تصویر و فریم ریت دو فاکتور کاملا مجزا از یک دیگر می‌باشند که معنای خاص خود را دارند. فریم بر هر ثانیه یا FPS میزان تصاویر تولید شده در هر ثانیه توسط کارت گرافیک و یا هر چیز دیگر می‌باشد و نرخ تازه سازی به سرعت به روز رسانی تصویر توسط نمایشگر اطلاق می‌شود. به بیانی ساده‌تر در صورتی که به فرض 1 فریم بر هر ثانیه نمایش داده شود، به طور مثال یک نمایشگر 60 هرتز همان یک فریم را 60 بار در هر ثانیه نشان خواهد داد و به عبارت دیگر یک فریم مذکور 60 بار به روز رسانی می‌شود. افزایش نرخ فریم تا مرز توان تازه سازی نمایشگر باعث هماهنگی تصویر و مانیتور شده و هر فریم با یک‌بار به روز رسانی جای خود را به فریم بعدی می‌دهد. البته این فرایند کمی پیچیده‌تر از چیزی است که توضیح داده شد اما برای درک می‌توانیم این‌طور فرض کنیم. دقیقا همین زمان است که با تجاوز نرخ فریم از توان تازه سازی نمایشگر، از هم گسیختگی تصاویر باعث آزار چشمان شما خواهد خواهد شد و تکنولوژی‌هایی مثل V-Sync، G-Sync و Fast Sync برای حل همین مشکل ایجاد شدند. نهایتا در یک جمع بندی کلی از این مقاله می‌توان این طور بیان کرد که مغز انسان قدرت بسیار زیادی در درک تفاوت فریم‌ها دارد و نمی‌توان مرز مشخصی برای آن قائل شد، هر چند رسیدن به نرخ 60 فریم بر ثانیه برای بسیاری از افراد راضی کننده است، اما بعضی نیز سرعت 24 فریم بر ثانیه فیلم‌های سینمایی و برخی دیگر فریم‌های بالاتر از 60 عدد در ثانیه را ترجیح می‌دهند و … که این مسئله به عادت‌ها و سلایق شخصی باز می‌گردد، اما در نهایت می‌توان 60 فریم بر ثانیه را معیار ایده آلی برای اکثر مردم در نظر گرفت.



ادامه مطلب
ابوالفضل اقایی سه شنبه 9 آذر 1395  نظرات (0)

با پیشرفت پیاپی تکنولوژی هوافضا، صحبت درباره تمام مواردی که هواپیماهای شگفت‌انگیز امروزی قادر به انجام آن‌ها هستند کار دشواری است. در ادامه به ۷ نکته‌ای که ممکن است تا به امروز درباره هواپیماها و سفرهای هوایی نمیدانستید، نگاهی می‌اندازیم.

هوایپماها در برابر آذرخش مقاوم هستند

هواپیماها طوری طراحی شده‌اند تا بتوانند هنگام اصابت رعد و برق به بدنه خود مقاومت کنند. تخمینی که درباره برخورد رعد و برق به یک هوایپما انجام شده‌ است نشان می‌دهد که در هر سال یا در هر ۱۰۰۰ ساعت پرواز به طور متوسط یک دفعه این اتفاق رخ می‌دهد. خوشبختانه هنوز پس از سال ۱۹۶۳ هیچ هواپیمایی در اثر برخورد آذرخش دچار سانحه نشده‌ است. این مورد به لطف مهندسی دقیقی است که اجازه می‌دهد تا بار الکتریکی تولید شده توسط رعد و برق از هوایپما خارج شود و آسیبی به آن نرسد.

هیچ صندلی کاملا امنی در هواپیما وجود ندارد۲

به گفته اداره هوانوردی فدرال (FAA) نمی‌توان درمورد امن‌ترین جایگاه در یک هواپیما نظر داد، هرچند که تحقیق انجام شده توسط روزنامه تایم حکایت از آن دارد که صندلی‌های وسط در پشت هواپیما کمترین میزان مرگ و میر را در یک تصادف شاهد هستند. مطالعات آن‌ها نشان داد که در طول سقوط هواپیما، صندلی‌های موجود در یک سوم عقبی هواپیما ۳۲ درصد امنیت بیشتری را دارند. این میزان برای یک سوم وسط ۳۹ درصد بوده و برای یک سوم جلویی مقدار ۳۸ درصد به دست آمده‌ است.

برخی از هواپیماها اتاق خواب‌های مخفی دارند

در پروازهای با مسافت طولانی، کابین خدمه می‌توانند تا ۱۶ ساعت کار کنند. برای کمک به آن‌ها و جلوگیری از خستگی مفرط، برای بعضی از هواپیماها، مانند بویینگ ۷۷۷ و ۷۸۷، اتاق خواب کوچکی به منظور استراحت موقت خدمه پرواز تعبیه شده‌ است. این اتاق به طور معمول از طریق راه پله مخفی قابل دسترسی است و شامل ۶ تا ۱۰ تخت، حمام و گاهی اوقات وسایلی برای سرگرمی آن‌هاست.

لاستیک‌ها طوری طراحی شده‌اند تا هنگام فرود نترکند

لاستیک‌های هواپیما قادر هستند وزن باورنکردنی ۳۸ تن را تحمل کنند و با سرعت ۲۷۳ کیلومتر بر ساعت روی زمین بنشینند. علاوه براین، چرخ‌های آن‌ها به میزان ۲۰۰ پوند بر اینچ مربع پر باد می‌شوند که ۶ برابر بیشتر از مقدار استفاده شده برای خودروهای معمولی است.

برای به پرواز درآمدن نیازی به هر دو موتور نیست

Aircraft fuselageتصور اینکه موتور هواپیما در اواسط پرواز از کار بیفتد وحشتناک به نظر می‌آید، اما باید بدانید که همه هواپیمای تجاری با خیال راحت می‌تواند تنها با یک موتور پرواز کنند! کار کردن با نصف توان موتور می‌تواند بهره‌وری سوخت را کاهش دهد، با این وجود هواپیماها برای چنین شرایطی تحت آزمایش‌های مختلف قرار گرفته‌اند. هر هواپیما به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده‌ است که بتواند مسیر طولانی را طی کند. این مورد به ویژه برای پرواز بر فراز اقیانوس‌ها یا مناطق غیرمسکونی باید توسط سازمان‌های هواپیمایی مربوطه در نظر گرفته شود.

به چه دلیل در دستشویی‌ها زیرسیگاری وجود دارد؟

United Airlines Highlights A 787 Dreamlinerاز سال‌ها قبل اداره هوانوردی فدرال کشیدن سیگار در هواپیما را ممنوع اعلام کرد، اما وجود زیر سیگاری در سرویس‌های بهداشتی هواپیماها از دید چشمان تیزبین مسافرین مخفی نمانده‌ است. دلیل این موضوع به این خاطر است که آژانس‌های هواپیمایی و کسانی که طراحی هواپیماها را انجام می‌دهند تصور می‌کنند که با وجود قوانین منع کشیدن سیگار و هزاران تابلوی مربوط به آن، در بعضی از موارد نهایتا فرد سیگاری تصمیم به کشیدن سیگار در هواپیما می‌گیرد. امید آن‌ها به این است که اگر کسی قانون تنظیم شده برای این موضوع را نقض کرد، بتواند در فضای نسبتا محدود دستشویی این کار را انجام دهد و ته سیگار خود را در زیرسیگاری جایگذاری شده بیندازد، نه اینکه با انداختن آن در سطل زباله احتمال آتش سوزی و سانحه دیگری را افزایش دهد.

استفاده از ماسک‌های اکسیژنStewardess explaining safety procedures to passengers on airplane

دستور‌العمل‌های ایمنی بسیاری از پروازها شامل چگونگی بکارگیری ماسک‌های اکسیژن هستند که در موارد از دست دادن ناگهانی فشار داخلی کابین استفاده می‌شوند. با این حال، آن چیزی که خدمه پرواز به شما نمی‌گویند این است که این ماسک‌ها تنها به مدت ۱۵ دقیقه قابل مصرف هستند. این میزان از زمان بسیار کوتاه به نظر می‌آید، اما حقیقت این است که حتی می‌تواند بیش از زمان مورد نیاز شما باشد.

به یاد داشته باشید که ماسک‌های اکسیژن هنگام از دست رفتن فشار داخلی هواپیما رها می‌شوند، به این معنی که هواپیما در حال کاهش ارتفاع خود است. یک خلبان با بکارگیری ماسک اکسیژن و هدایت هواپیما در ارتفاع کمتر از ۱۰۰۰ پایی به این وضعیت واکنش نشان می‌دهد تا مسافران بتوانند به طور معمول نفس بکشند و به اکسیژن اضافی نیاز پیدا نکنند. این فرود بسیار سریع بوده و در حالت عادی کمتر از ۱۵ دقیقه زمان می‌برد، در نتیجه ماسک‌های اکسیژن برای محافظت از مسافران به اندازه کافی هوا خواهند داشت.



ادامه مطلب
ابوالفضل اقایی جمعه 30 مهر 1395  نظرات (1)

HDR چیست؟

نام HDR در واقع خلاصه شده High dynamic range imaging به معنای محدوده دینامیکی بالا است. این فناوری قادر است تا با انجام عملیاتی این محدوده دینامیکی را در تصاویر بالا ببرد و بر کیفیت نهایی آن بیفزاید. HDR رنگ‌ها را غلیظ‌تر، سفید را روشن‌تر و مشکی را تیره‌تر به نمایش می‌گذارد. این موضوع به این معنا نیست که تصاویر غیر واقعی نشان داده می‌شوند، بلکه کاملا برعکس است. HDR تصاویری را می‌سازد که هر چه بیشتر به واقعیت نزدیک‌تر باشد. در واقع کنتراست و غلظت رنگ دو چیزی هستند که پس از شنیدن نام HDR به ذهن ما می‌آید.

what_is_hdr__by_weraqs-d313bwb

HDR چگونه کار می‌کند؟

چند مدتی است که این فناوری علاوه بر دوربین‌های حرفه‌ای، در قسمت دوربین اسمارت‌فون‌ها نیز قرار گرفته است. طرز کار این قابلیت به این صورت است که وقتی شما عکسی را با روشن بودن HDR به ثبت می‌رسانید، در واقع سه تصویر از سوژه مورد نظر شما با میزان روشنایی‌های متفاوت ثبت خواهد شد. پس از آن این سه تصویر با هم تلفیق می‌شوند و از هر تصویر بخشی که کیفیت مناسبی دارد در نسخه نهایی قرار می‌گیرد. در نتیجه شما با تصویری با کیفیت بالاتر روبه‌رو خواهید شد. علت کم شدن سرعت عکس‌برداری در این حالت هم به همین دلیل است.

hdrces4

چه موقع از HDR استفاده کنیم؟

همان طور که در بالا به شما توضیح دادیم این قابلیت به شما در ثبت تصاویر با کیفیت‌تر کمک خواهد کرد. اما برای چه موقعیت‌هایی استفاده از HDR پیشنهاد می‌شود؟

مناظر طبیعی: عکاسی از مناظر طبیعی یکی از موقعیت‌هایی است که روشن بودن حالت HDR به کیفیت تصویر خروجی بسیار کمک خواهد کرد. گرفتن عکس از مناظر طبیعی به دلیل تضاد رنگی موجود بین زمین و آسمان برای دوربین مشکل خواهد بود و شاید نتواند تصویر مناسبی را به ثبت برساند. اما با روشن بودن HDR، دیگر خبری از تاریک شدن زمین و روشن بودن آسمان در عکس نیست.

عکس پرتره در نور آفتاب: همه ما می‌دانیم یکی از عوامل اصلی برای این که بتوانیم یک عکس با کیفیت را به ثبت برسانیم این است که از نور مناسب استفاده کنیم. اما گاهی نور بیش از حد مانند نور خورشید می‌تواند باعث به‌وجود آمدن سایه، انعکاس نور و مشکلات دیگری شود. HDR تمامی این مشکلات را حل می‌کند و باعث می‌شود سوژه مورد نظر با بالاترین کیفیت در تصویر قرار بگیرد.

عکاسی در نور کم و یا با نور پس زمینه زیاد: در هر دو مورد سوژه مورد نظر تیره به ثبت می‌رسد و این باز به همان تضاد رنگی مربوط می‌شود. اما با استفاده از HDR شما قادر خواهید بود از حداکثر توانایی در جذب نور بهره ببرید.

dc021nseagqqbhxqmfu0

چه موقع از HDR استفاده نکنیم؟

حتما تا به حال به این نتیجه رسیده‌اید که گاهی اوقات استفاده از HDR بر روی کیفیت عکس تاثیر منفی گذاشته است. اما در چه موقعیت‌هایی این اتفاق پیش می‌آید؟

سوژه‌ متحرک: اگر هر یک از سوژه‌های موجود در حال حرکت باشند و شما با حالت HDR بخواهید عکس بگیرید، نتیجه آن تصویری تار و نامفهوم خواهد بود. بنابراین هیچ‌گاه با HDR روشن، از یک سوژه متحرک عکس‌برداری نکنید.

صحنه‌هایی با کنتراست بالا: معمولا عکس‌برداری از صحنه‌هایی که کنتراست بالایی دارند با روشن بودن حالت HDR جلوه و زیبایی اصلی‌شان را از دست می‌دهند. پس حواستان باشد از صحنه‌های با کنتراست بالا در حالت HDR عکس‌برداری نکنید.

صحنه‌های خیلی روشن یا خیلی تاریک: برای عکس‌برداری از سوژه‌هایی با این مشخصات بهتر است HDR را خاموش نگه‌دارید، چراکه در غیر این صورت تصویر آن طور که باید، نمایش داده نمی‌شود.

example-13

خوشبختانه اکثر تلفن‌های هوشمند هنگامی که عکسی را در حالت HDR به ثبت می‌رسانند، دو نسخه بدون HDR و با HDR را در اختیار کاربر قرار می‌دهند. بنابراین شخص توانایی انتخاب بعد از عکس‌برداری را خواهد داشت.

همچنین اپ‌های مختلفی در مارکت وجود دارد که قابلیت افزودن تغییرات HDR به تصاویر را ارایه می‌دهند. البته کیفیت خروجی تصاویر در این برنامه‌ها به اندازه زمانی که به طور مستقیم از HDR استفاده می‌کنید، نیست.

تلویزیون نسل جدید HDR چیست؟

بر روی این نوع تلویزیون‌ها هم از فناوری HDR استفاده شده است. این قابلیت در تلویزیون به صورتی عمل می‌کند که به تصاویر خروجی، کنتراست بالا، غلظت رنگی مناسب، افزایش عمق مشکی و سفید همراه روشنایی بیشتر می‌دهد. همچنین تصاویر در واقعی‌ترین حالت خودشان نشان داده خواهند شد. این نسل از تلویزیون‌ها تعداد رنگ‌های بیشتری را به نمایش می‌گذارند. این تعداد به بیش از یک میلیارد رنگ هم می‌رسد.

lg-2015-tvs-640

کلام پایانی

استفاده از HDR در موقعیت مناسب می‌تواند بسیار بر کیفیت تصاویر تاثیر مثبت بگذارد. با توجه به مطالبی که در بالا به آن‌ها اشاره کردیم، شما می‌توانید بهترین نتیجه‌ را هنگام استفاده از این قابلیت بگیرید.

وجود این توانایی بر روی تلویزیون‌ها می‌تواند بسیار کاربردی باشد. چرا که با وجود رزولوشن‌های بالایی که این نوع تلویزیون‌ها دارند، می‌توانند تجربه‌ای عالی را در اختیار کاربران قرار دهند.



ادامه مطلب
ابوالفضل اقایی جمعه 30 مهر 1395  نظرات (0)

جنگ ها به طور مداوم در حال تحول اند. هواپیماهای بدون سرنشین مسلح، پوشش های نظامی برای افزایش قدرت، جنبش و استقامت بدن و حالا لیزرهایی که بر روی هواپیماهای جنگی و کشتی ها مستقر می شوند از جمله تحولات جدید در این عرصه اند.

کلیک – با ورود لیزر (متأسفانه) یک انقلاب تکنولوژیکی در حال آمیخته شدن با جنگ ها است. استفاده از لیزر در جنگ ها به این معنی است که با تکیه بر سرعت و شدت نور انسان ها کشته می شوند و ابزار و دستگاه ها از کار انداخته می شوند. چند دهه است که کشورهایی وعده استفاده از لیزر در جنگ ها را داده اند و حالا پس از شروع های اشتباه در نهایت لیزر به عنوان سلاح وارد نیروهای نظامی شده است. به این ترتیب جنگ ها دیگر هرگز مثل گذشته نخواهند بود.
ارتش آمریکا درصدد است از لیزرها به شکل سلاح در هواپیماها استفاده کند و آنها را برای ساقط کردن موشک ها و همچنین غیر فعال کردن ساختارهای کلیدی دشمن، مانند وسایل نقلیه و زیرساخت های ارتباطی به کار برد.
به تازگی توپی لیزری نیز به وسیله نیروی دریایی بریتانیا درست شده که می تواند کشتی ها را از موشک ها و سربازان را از آتش خمپاره محافظت کند.



نیروی دریایی آمریکا هم سلاح مشابهی را برای منفجر کردن هواپیماهای بدون سرنشین و قایق ها در خلیج فارس بر روی کشتی هایش قرار داده است و قرار است کل ناوگانش را با آن تجهیز کند.
دانشمندان چینی نیز سلاحی لیزری درست کرده اند که می تواند هواپیماهای بدون سرنشین را ساقط کند.
در گذشته، لیزرها بیش از حد بزرگ بودند و نمی شد از آنها برای این گونه اهداف استفاده کرد اما امروزه سیستم های لیزری مدام در حال کوچک شدن اند. در واقع، آنها به زودی به اندازه ای کوچک می شوند که در یک هواپیمای بدون سرنشین نیز جا می شوند.
حالا این پرسش پیش می آید که پرتو لیزر چیست و نیروهای نظامی چگونه می خواهند از آن استفاده کند؟ لیزر مخفف «تقویت نور از طریق گسیل القایی تابش» است. لیزرها با برانگیختن اتم ها، مولکول ها یا یون ها در گازهای با ضخامت متوسط، مواد شیمیایی، الیاف، یا دیودها کار می کنند -تا این که این مواد نور را دقیقاً در همان طول موج مورد نظر خارج کنند. این نور سپس به وسیله یک تشدید کننده به یک پرتو باریک هدایت می شود و سپس به یک هدف هدایت می شود.

به عبارت ساده پرتو لیزر یک اشعه متمرکز نور است که به وسیله یک ماده خاص به نام وسیله لیزری (شیشه خاص، کریستال یا گاز) خارج می شود. این اشعه باید به قدر کافی قوی باشد تا باعث ایجاد آسیب شود بنابراین لازم است که تقویت شود.
این تقویت با جلو و عقب کردن وسیله لیزری بین مجموعه ای از آینه ها (یا دیگر سطوح بازتابنده) انجام می شود. هر عبور، مواد لیزری را بیشتر برانگیخته می کند و باعث می شود نور بیشتری تابیده شود و در نتیجه قدرت پرتو افزایش می یابد. در نهایت پرتو، بیشتر متمرکز می شود و از میان مجموعه ای از لنزها آزاد می شود و باعث وارد آمدن آسیب می شود.
در اصل لیزرها که پرتوهای باریک نور متمرکز اند با داغ کردن هدف به آن آسیب می زنند. آنها می توانند از طریق سوزاندن، سوراخ هایی را در پوسته هواپیما، بدنه قایق های کوچک و یا بدن انسان ایجاد کنند. می توانند گلوله های توپ را در میان هوا داغ کنند و باعث شوند منفجر شوند و یا ظروف نگهداری سوخت را مشتعل کنند.


اولین لیزر در سال ۱۹۶۰به وسیله تئودور میمن (Theodore Maiman) در آزمایشگاه تحقیقات هیوز کالیفرنیا تشریح شد اما بیش از ۵۰ سال زمان برد تا با غلبه بر موانع متعدد این فناوری به سلاح های عملیاتی میدان جنگ تبدیل شود.
در اواخر سال ۲۰۱۵ لاکهید مارتین (یک شرکت هوافضا، دفاعی، امنیتی و فن آوری های پیشرفته آمریکایی) اعلام کرد که راه های قرار دادن لیزر بر روی جنگنده F-35 بررسی شده است و همچنین در نظر است لیزر در هواپیماهای پشتیبانی AC-130 و بمب افکن های B-1 و B-2 نیز کار گذاشته شوند.

به مدد داستان های علمی- تخیلی، سلاح های لیزری در قریب به یک صد سال گذشته در اذهان عمومی جا باز کرده اند. در دهه ۱۹۳۰ میلادی یعنی دهه ها قبل از این که روش های کار با لیزر ابداع شود، در کمیک های باک راجرز و فلش گوردون و سریال ها، لیزرها به صورت سلاح مورد استفاده قرار می گرفتند.
البته لیزرهای داستان های علمی- تخیلی ای مانند جنگ ستارگان به طور کامل با واقعیت تفاوت دارند. لیزرهای جنگ ستارگان در رنگ های روشن از میان هوا به پرواز در می آیند و سر و صدایی هم ایجاد می کنند. درواقع تیرهای انرژی آنها به قدری آهسته حرکت می کند که شما می توانید آنها را در حال حرکت ببینید در حالی که واقعیت خیلی با اینها متفاوت است.

قدرت سلاح های لیزری چه قدر است؟
میزان آسیبی که به وسیله اشعه لیزر ایجاد می شود بستگی به قدرت یک سیستم لیزری دارد و می تواند بیشتر تنظیم شود.
بنابراین بسته به قدرت یک سیستم لیزری ممکن است هیچ گونه آسیب مستقیمی ایجاد نشود و یا پرتو به قدری قدرتمند شود که آبکاری فلزات را ذوب کند و وسایل نقلیه و موشک ها را غیر فعال کند.
قدرت یک لیزر، مانند قدرت یک بمب هواپیما با کیلوگرم یا پوند بیان نمی شود. لیزرهای نظامی به خاطر نیروی الکتریکی ای که مصرف می کنند به کیلووات و در نهایت مگاوات درجه بندی می شوند.

اندازه گیری میزان صدمه ای که یک گلوله توپ ۱۵۵ میلیمتری و یا بمب ۲۲۷ کیلوگرمی وارد می کند نسبتاً آسان است. اینها هر دو مهماتی هستند که وقتی مواد شیمیایی داخل آنها منفجر می شود مقدار عظیمی انرژی آزاد می کنند اما حتی حالا که تبدیل لیزرها به سلاح در حال تبدیل شدن به واقعیت است، به سختی کسی می داند که آنها واقعاً چگونه کار می کنند و چه نوع آسیبی وارد می کنند.
چندین نوع لیزر وجود دارد که در همه چیز از دی وی دی پلیر بلو- ری (Blu-Ray DVD player) گرفته تا سلاح های هسته ای مورد استفاده قرار می گیرد.

MBDA

MBDA


چنان که گفتیم بر خلاف داستان ها و بازی های ویدئویی و فیلم ها، لیزرها وقتی از میان هوا عبور می کنند سر و صدا راه نمی اندازند. آنها می توانند نامرئی باشند، مگر اینکه از میان دود یا مه و … حرکت کنند. کسی که زیر آتش سلاح لیزری است ممکن نیست بفهمد که مورد حمله واقع شده تا این که سوراخ هایی شروع به ظاهر شدن در مواد می کند، مواد خیلی داغ می شوند و مهمات منفجر می شوند.
لیزرها سریع هم هستند: آنها با سرعت نور حرکت می کنند.

 

هنگامی که لیزر به هدف برخورد می کند، با داغ کردن هدف، سریع و با میزان زیادی از انرژی به هدف آسیب می رساند. یک لیزر بدنه کشتی ها، پوسته هواپیماها و پوست انسان را هنگام عبور از مسیرش می سوزاند. این داغ شدن سریع باعث می شود مخازن سوخت آتش بگیرند یا منفجر شوند، موتورها بسوزند، مواد منفجره مهمات منفجر شوند و حتی بدتر از اینها. لیزرها پوسته هواپیما و هواپیماهای بدون سرنشین در حال پرواز را می سوزانند و باعث می شوند آنها از نظر ایرودینامیک ناپایدار شوند و ناگهان از آسمان به زمین بیفتند.
همه اینها بدان معنی است که لیزرها می توانند به کار سلاح های سنتی مانند تفنگ خاتمه دهند. لیزر می تواند مواد منفجره داخل یک گلوله توپ را داغ کند و آن را ساقط کند و باعث می شود این گلوله در میان هوا منفجر شود کاری که قبلاً غیر ممکن به نظر می رسید زیرا گلوله های توپ خیلی سریع حرکت می کنند.

نیروی دریایی ایالات متحده در نظر دارد از لیزر مخصوص کشتی هایش برای به اصطلاح «کشتن نرم» قایق های کوچک استفاده کند، به این ترتیب که موتورهای آنها را بسوزاند تا به شکل قایق های مرده در آب رها شوند. (و در صورتی که این ترفند کارگر نیفتد مهمات آن را منفجر می کند.) راه های نرم دیگر برای «کشتن نرم» شامل خراب کردن موتور یک ماشین یا کامیون، مجبور به متوقف کردن آن، یا هدف قرار دادن دقیق حسگرهای روی کشتی ها و هواپیماها و کور کردن آنها برای حمله با استفاده از لیزر است.

چه محدودیت ها و روش های مقابله ای با لیزرها وجود دارد؟
لیزرها محدودیت هایی هم دارند و این محدودیت در توانایی تولید نیرو برایشان است.
همچنین مولکول های هوا و ذرات داخل آن مانند مولکول های آب، گرد و غبار و دود، نور لیزر را پراکنده و جذب می کنند و در نتیجه سلاح لیزری قدرتش را از دست می دهد. لیزر مادون قرمز نیمی از قدرتش را در یک روز صاف و در مسافت ۲٫۵ مایلی (۴ کیلومتری) و در مسافت کمتر از ۱٫۶ کیلومتر در روز گرم و مرطوب از دست می دهد. به عبارت دیگر، یک پرتو ۳۰ کیلوواتی در فاصله ۱۰۰ فوتی (۳۰ متری) ممکن است مانند یک پرتو ۱۵ کیلوواتی در ۴ کیلومتر باشد. چنان که گفتیم قوی تر شدن لیزر، آسیب بیشتری را با عبور از فاصله طولانی تری ایجاد کند.
همه اینها بدان معنی است که یک لیزر قدرتش را در هر سانتی متر از حرکت اش از دست می دهد. همچنین بدان معنی است که هر کسی که می خواهد از آسیب لیزر در امان باشد، مه، باران، یا ابرها را ترجیح می دهد. با شروع آتش سوزی همراه با دود، یا پر شدن هوا با ذرات ریز از قدرت لیزرها کاسته می شود.

تقلیل دهنده دیگر برای لیزرها این است که آنها مقادیر عظیمی حرارت تولید می کنند. بدون یک سیستم خنک کننده خوب، لیزرها بین شلیک ها نیاز به خنک کردن دارند. کشتی ها و یا هواپیماها برای خنک کردن مشکل کمتری دارند، اما این موضوع می تواند در وسایل نقلیه زمینی مشکل ساز باشد و مانعی عمده در برابر سلاح های لیزری دستی باشد.
در حالی که ذرات داخل هوا دفاع فعالی در برابر لیزرها هستند، یک پدافند غیرعامل هم می تواند با استفاده از آینه های منحرف کننده لیزر یا فیلمی با یک سطح آینه ای که بر روی هدف کشیده می شود، باعث انحراف لیزر شود. بر خلاف زره های معمولی، که بر یک لایه ضخیم فولاد یا کامپوزیت استوارند، سطح آینه مانند در مقابل لیزر بسیار بهتر کار می کند. سطوح آینه ای شده انرژی لیزر را منعکس و از جذب آن روی سطح هدف جلوگیری می کند. این که سطح آینه شده چقدر جذب می کند بستگی به نوع لیزر دارد. در این شرایط یک لیزر مادون قرمز ۹۶ درصد انرژی اش منعکس می شود، در حالی که بیش از نیمی از انرژی لیزر فرابنفش دریافت می شود.

لیزرها در حال حاضر به سلاح های کوتاه برد عمدتاً دفاعی محدود شده اند. لیزرها بر روی جنگنده ها احتمال زیادی دارد که برای ساقط کردن موشک های هوا به هوا یا زدن اهداف روی زمین به کار بروند. مثل همان سلاح های معمولی ای که در هواپیماها استفاده می شوند. لیزرهای روی کشتی های نیروی دریایی برای دفاع در برابر موشک ها، هواپیماها و کشتی ها استفاده می شوند. لیزرهای ارتش به احتمال زیاد برای ساقط کردن موشک ها، هواپیماها، هواپیماهای بدون سرنشین، گلوله های توپ و موشک های دشمن به کار می روند.
لیزرها ممکن است هرگز به طور کامل جایگزین سلاح های دیگر نشود. وجود توافقات بین المللی بدین معنا است که آنها نمی توانند برای اهداف انسانی استفاده شوند. با این حال، هر موقع وقتش فرابرسد در عمل می توانند برای هدف قرار دادن هر چیز دیگری به کار روند. این جنگ، جنگ با سرعت نور است.



ادامه مطلب
ابوالفضل اقایی جمعه 9 مهر 1395  نظرات (0)
ساخت برج مشهور پیزا در چند مرحله از قرن دوازدهم تا چهاردهم میلادی به طول انجامید. چند سال پس از شروع ساخت و هنگامی که تنها سه طبقه پایینی آن به پایان رسیده بود و پیش از آنکه ارتفاع برج به ۱۲ متر برسد، این برج خمیدگی خودش به سمت جنوب‌شرقی را نشان داده بود.

کل انحراف برج تاکنون ۲/۴ متر است که ۳۰ سانتیمتر این کجی، مربوط به ۱۰۰ سال اخیر است. این برج هر سال ۲٫۵ سانتیمتر به سمت زمین کج می‌شود و گفته می‌شود احتمالاً تا ۸۰ سال دیگر سقوط خواهد کرد. گرچه تصویر برج کج پیزا برای همه تصویری آشنا است اما کمتر کسی است که تصاویر فضای درونی این برج را دیده باشد. در این گزارش نگاهی داریم به معماری درونی این برج مشهور.
 
 
تصاویری از درون برج کج پیزا 
 
تصاویری از درون برج کج پیزا 
 
تصاویری از درون برج کج پیزا 
 
تصاویری از درون برج کج پیزا 
 
تصاویری از درون برج کج پیزا 
 
تصاویری از درون برج کج پیزا 
 
تصاویری از درون برج کج پیزا 
 
تصاویری از درون برج کج پیزا


ادامه مطلب
(تعداد کل صفحات:622)      [ 1 ]   [ 2 ]   [ 3 ]   [ 4 ]   [ 5 ]   [ 6 ]   [ 7 ]   [ 8 ]   [ 9 ]   [ 10 ]   [ > ]  
درباره‌ی وبلاگ
سايتي با مطالب جالب و خواندني ،‌ بيوگرافي ، لطيفه ، پيامك ، عكس ، كاريكاتور ، طنز ، فال و طالع بيني ، كامپيوتر و اينترنت و موبايل و هر چه دلت بخواد.
موضوعات
آخرين مطالب
نويسنده
آرشيو مطالب
لینک دوستان
آمار سايت
كل بازديدها : 3834410 نفر
كل مطالب : 30562 عدد
کل نظرات: 1022
تاریخ ایجاد وبلاگ :پنج شنبه 19 شهریور 1388 
آخرین بروز رسانی : سه شنبه 31 مرداد 1396